CitySeal-2_inch-RGB-100_DPI.png

ជម្រើសទី ៣

បោះឆ្នោតតាមចំណាត់ថ្នាក់បែបមិនសមាមាត្រ

សព្វថ្ងៃ ទីក្រុងឡូវែលប្រើប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតបែប”មិនសមាមាត្រ” មានន័យថា នរណាក៏អាចបោះឆ្នោត ឲ្យក្រុមប្រឹក្សាក្រុងម្នាក់ៗ។ ក្នុងជម្រើសប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតតាមជម្រើសចំណាត់ថ្នាក់នេះ សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាក្រុង នឹងនៅតែត្រូវគេបោះឆ្នោតជ្រើសរើស តាមប្រព័ន្ធមិនសមាមាត្រដដែល។ ប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតសព្វថ្ងៃ ខុសគ្នាពីប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតតាមជម្រើសចំណាត់ថ្នាក់នេះ គឺនៅត្រង់របៀបឲ្យតម្លៃ និង រាប់សន្លឹកឆ្នោត។ ក្នុងប្រព័ន្ធសព្វថ្ងៃ អ្នកបោះឆ្នោតម្នាក់ៗ អាចបោះឆ្នោត ឲ្យបេក្ខជនក្រុមប្រឹក្សាក្រុងរហូតដល់ ៩ នាក់ និង បេក្ខជនគណៈកម្មាធិការសាលារៀនរហូតដល់ ៦ នាក់ក៏បាន។ សន្លឹកឆ្នោតត្រូវមានតម្លៃស្មើគ្នា និង ត្រូវរាប់ទាំងអស់។ បេក្ខជនដែលបានសំឡេងគាំទ្រច្រើនជាងគេ នឹងជាប់ឆ្នោត។  

ក្នុងជម្រើសនៃប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតតាមជម្រើសចំណាត់ថ្នាក់នេះ ជាជាងបោះឆ្នោតឲ្យបេក្ខជន ៩ រូបក្នុងក្រុមប្រឹក្សាក្រុង ឬ ៦ រូបក្នុងគណៈកម្មាធិការសាលារៀន ដោយមិនបានដាក់ចំណាត់ថ្នាក់បេក្ខជននីមួយៗ ទៅតាមការពេញចិត្ត អ្នកបោះឆ្នោតត្រូវដាក់ចំណាត់ថ្នាក់បេក្ខជន ទៅតាមលំដាប់លេខរៀងនៃការពេញចិត្ត (ឧទាហរណ៍ ១, ២, ៣, ៤, ។ល។)។ នៅពេលរាប់សន្លឹកឆ្នោតបេក្ខជនដែលបានចំណាត់ថ្នាក់ពេញចិត្ត“លេខ ១” នឹងត្រូវរាប់មុនគេ។ ប្រសិនបើបេក្ខជនណាមួយ បានសំឡេងគ្រប់ចំនួនកំណត់ សម្រាប់សន្លឹកឆ្នោតលេខ ១ នេះ បេក្ខជននោះ គឺជាអ្នកជាប់ឆ្នោត។ ប្រសិនបើបេក្ខជនណាម្នាក់ បានសំឡេងឆ្នោតលេខ ១ ច្រើនហួសពីសេចក្តីត្រូវការ សំឡេងឆ្នោតដែល”លើស”នោះ ត្រូវចែកទៅបេក្ខជនដែលទទួលបាន”ចំណាត់ថ្នាក់ពេញចិត្តលេខ ២”។ ដូចគ្នានេះដែរ សំឡេងឆ្នោតសម្រាប់បេក្ខជន ដែលបានលេខ ១ តិចជាងគេ ក៏នឹងត្រូវចែកទៅបេក្ខជនដែលបានលេខ ២ ដែរ។ ក្រោយពីបែងចែករួច លទ្ធផលនឹងចេញជា“ការតំណាងបែបឯកត្តនាម”។ ឧទាហរណ៍ ប្រសិនបើក្រុម ក មានអ្នកបោះឆ្នោត ៧០% ហើយសមាជិករបស់ក្រុម ក នេះបោះឆ្នោតដូចគ្នា ហើយក្រុម ខ មានអ្នកបោះឆ្នោត ៣០% ក្នុងពេលដែលសមាជិកក្រុម ខ នេះបោះឆ្នោតដូចគ្នា ដូច្នេះក្រុម ក អាចសង្ឃឹមទុកបានថា បេក្ខជនប្រហែល ៧០% ដែលជាប់ឆ្នោត នឹងជាអ្នកដែលខ្លួនពេញចិត្តឲ្យធ្វើជាតំណាង។ ក្រុម ខ ឯណោះ ក៏អាចសង្ឃឹមទុកបានថា បេក្ខជនប្រហែល ៣០% ដែលជាប់ឆ្នោត នឹងជាអ្នកដែលខ្លួនពេញចិត្តឲ្យធ្វើជាតំណាង។

ក្រុងខ្លះដែលប្រើប្រព័ន្ធបោះឆ្នោតតាមជម្រើសចំណាត់ថ្នាក់នេះ មានក្រុង Cambridge រដ្ឋម៉ាសាឈូសេត និង ក្រុង Minneapolis រដ្ឋមីនីសូតា។